TÂRİK

Esk. 1. Bırakan, bırakıp giden, vazgeçen. 2. Tarik-i dünya, dünya işlerinden elini eteğini çekmiş olan kimse. Tarik-i masiva, dünya ile ilgili şeylerden vazgeçen: “Hâmid de dergâh-ı muhabbetde öyle bir târik-i mâ-sivâdır” (Cenap Şahabettin).