VURUCU

1. Silah attığında, hedefini vuran usta nişancı için kullanılır. —2. Vurucu kuvvet, düşmana kesin darbeyi baskın biçiminde indirmek amacıyla oluşturulan ateş ve harekât gücü yüksek kuvvete verilen ad. —Tekst. “Batör” denilen aygıtın, büyük bir hızla dönerek, tekstil maddesini içerdiği yabancı cisimlerden temizleyen organı.