Aksal, Sabahattin Kudret
Türk şairi ve yazarı (İstanbul 1920-ay.y. 1993). İstanbul Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünü bitiren (1943), Sabahattin Kudret Aksal, liselerde felsefe öğretmenliği, Çalışma Bakanlığı’nda is müfettişliği (1949),İstanbul Belediyesi müfettişliği(1951 ),Konservatuvaı (1959) ve Şehir Tiyatroları (1961) müdürlüğü yaptı. Belediye Kon- servatuvarı öğretmenliğinden emekliye ayrıldı. İlk şiiri Varlık ta yayınlanan (1938) Sabahattin Kudret Aksal, öykü (Küllük der., 1940) ve tiyatro alanında da yapıt vermiş (1948), bir ara fıkralar (1941 -1945), tiyatro eleştirileri yazmıştır. Şiirlerinde yalnızlık, tedirginlik, avarelik, barış ve yolculuk isteği gibi temalar çevresinde küçük insanların gündelik yaşamını kent görüntüleri içinden yansıtan S. K . Aksal’ın şiiri, Orhan Veli şiirinin Cahit Sıtkı-Ziya Osman verileriyle derinleşmesi, gizeme yer vermesi biçiminde tanımlanabilir. Öykü ve oyunlarında da şiirin ölçülerinden yola çıkarak, dil ve anlatımı öne almıştır. Şiir kitapları: Şarkılı Kahve (1944), Gün Işığı (1953), DuruGök( 1958), Elirıle( 1962), Bir Sabah Uyanmak(\\k iki kitabına yeni şiirler eklenerek, 1962), Eşik 0970), Zamanlar (1982), Bir Zaman Düşü( 1984), Şiirleri bütün şiirlerimi 988), Buluşma (1990, Sedat Simavi Vakfı Edebiyat jÖrflülü).| Oyunları: Şakacı (1952), Tersine Dönen Şemsiye (1958), Kahvede Şenlik jV/ar (1968),¡Kral Üşümesi (1970), Bay Hiç (1980), Sonsuzluk Kitabevi (1980), Önemli Adam (1983). Öykü kitapları: Gazoz Ağacı (1955 Sait Faik Hikâye Armağanı), Yaralı Hayvan (TDK 1957 Sanat Armağanı).
