Aşuğ

aşuğ, Türk âşıklık geleneğinin ve âşık
edebiyatının etkisiyle Anadolu’da ve Azerbaycan’da
yetişen, Türkçe ve Ermenice
şiirler söyleyen, öyküler anlatan Ermeni
asıllı âşıklara verilen ad. Aşuğ sözcüğü,
Arapça âşık sözcüğünün, Türkçedeki anlam
ve işlevleriyle Ermenicede aldığı biçimidir.
Türk kültürü, pek çok alanda olduğu gibi
âşık edebiyatı, halk edebiyatı ve folklor
alanında da Ermeniler üzerinde etkili olmuştur.
Aşuğlar, söyledikleri Türkçe şiirlerde
Türk âşıklanndan aldıklan, birçoğu sözlü
halk geleneği ile ilgili simge, kalıp, deyim
ve mazmunlan da kullanmışlar, Türk halk
öykülerinden çoğunu ya uyarlayarak ya da
olduğu gibi kendi kültür alanlanna aktarmışlardır.
Bu öykülerden çoğunun Ermeni
harfleriyle Türkçe baskılan da yapılmıştır.
16. yüzyıldan sonra yetişmiş olan Anadolulu
ve AzerbaycanlI aşuğlar arasında Mecnunî,
Vartan, Ceryanoğlu, Civan, Bidarî,
Sarkis Zeki, Efkârî, Vanlı Köçek, Dellek
Murad, Sayad Nova, Civanı ve Mirzacan
Mededov’un adlan anılabilir.