kozlu

EBÜL FARİS el-HAFSî, Hafsîlerin Berberi Hıntate boyunun başkanı Ebu Hafs Ömer’in soyundan gelen iki emîr: ebül fa- RİS ABDÜLAZİZ BİN OEBİ İSHAK İBRAHİM, emîrlik yılları 1283-1284 arasın arastlar. Ebu ...

EBÜL ESVED (Zalim bin Sufyan üd-Düeli), arap şairi ve dilcisi (603-Basra 689). Arap nahiv bilgisinin öncülüğünü yaparak Basra’da büyük ün kazandı. Sıffin muharebesinde halife Ali’nin yanında savaştı. ...

EBÜL CÂRÛD (Ziyad bin Ebi Ziyad el-Horasanî), Şiî Zeydî mezhebinin Cârûdiye kolunun kurucusu ve imamı. İbnün Nedim’e göre adı Ebün Necm Ziyâd bin el-Münzir el-Abedî’dir; Harezmî de Ebül Cârûd’u Ebüzze...

EBÜL BERAKAT (Hibetullah bin AH bin Melkâ), yahudi filozof, hekim ve müneccimi (öl. 1465). Bağdat’ta ün yaptı ve halifenin özel hekimi oldu. Hayatının sonuna doğru Islâmiyeti kabul etti. En önemli ese...

EBÜL BEKA el-HÜSEYNf (asıl adı Eyüb), osmanlı yazarı (Kefe, Kırım ? – İstanbul 1682/1683). Naiplik ve kadılıklarda bulundu. Otuz yıl Kefe’de kaldıktan sonra Is’ tanbul’a geldi. Eserleri arasında...

EBÜL ATAHİYE (Ebu İshak İsmail bin Kasım), Arap şairi (Ayn-üt-Temr 748-Bağdat 828’e doğr). Kûfe’de kardeşi ile açtığı çömlekçi dükkânında yaptığı, üzerlerine şiirlerini yazdığı testilerle tanındı. Hal...

EBÜL ÂS (Lukayt bin Rebi), Hz. Peygamberin damadı (öl. 634). Hatice’nin kız kardeşi Hind’in oğlu. Hz. Muhammed’in kızı Zeynep ile evlendi. Karısının Müslümanlık çağrısına aldırmayarak Bedir savaşında ...

EBÜL ALEM (Ali bin Hüseyn eş-Şerif el- Alevî), islâm astrologu (Bağdat, ? – ?, 985). Astroloji ile uğraştığı için Ebül Âlem veya İbnül Âlem diye anıldı. Asıl künyesi Ebül Kasım idi. Bağdat’ta öğ...

EBÜL ALA el-MAARRÎ (Ebül Alâ’ Ahmed bin Abdullah el-Maarrî), arap şairi (Maaretünnuman, Suriye 973-1057). Küçük yaşta çiçek hastalığı yüzünden kör olduğu halde öğrenim ve çalışmalarını sürdürdü....

EBÜL ABBAS, ilk abbasî halifesi (724- Anbar 754). Peygamberin amca torunlarından Muhammed bin Ali’nin oğlu. Peygamberin akrabaları oldukları için halifeliğin Emevılerden çok kendilerinin hakkı olduğun...

EBU ZEYD el-ENSARÎ (Ebu Zeyd Said bin Evs bin Sâbit el-Ensarî), arap dilcisi (Basra 730’a doğr.-ay.y. 830). Hazrec boyundandır. Abbasî halifesi Mehdî, İslâm dünyasının tanınmış şair ve bilginlerini Ba...

EBU ZER el-GIFARî (Ebu Zer Cundub bin Cunadet el-Gıfarî), züht ve takvası ile ünlü, Peygamberce övülen dört İslâm büyüğünden biri (?-Rebze 653). Ali’nin aracılığı ile müslüman oldu. Müslümanlığı kabul...

EBU ZEKERİYA YAHYA bin EBU BEKR, makrıplı İbadî vakanüvislerden biri (XI. yy.). Hayatı üzerinde kesin hiç bir bilgi yoktur. Afrika ibadîleriyle ilgili en eski kaynak sayılan tarihiyle önemlidir. Kitab...

EBU ZABİ veya EBU DABî, Arabistan’da küçük bir sultanlık ve şehir. İran körfezinin Ummanülmütesalih bölgesinde. Umman yarımadasının kuzey kıyısında; 670000 nüf. (1990)...

EBU YUSUF (Yakub bin İbrahim el-Kûfî), Hanefî mezhebinin ilk fakihlerinden (Küfe 728’e doğr.-798). Gençliğinde Ebu Hanife’- den ders aldı. Ayrıca başka bilginlerden de hadis ve fıkıh öğrendi. Abbasî h...

EBU UBEYDE (asıl adı Amir), sağlıklarında kendilerine cennet vaat edilmiş olan on kişiden (Aşere-i mübeşşere) ve Hz. Peygamber’in dostlarından biri (doğ. 580-Amvas 639). İlk müslümanlar arasında yer a...

EBU UBEYD (el-Kasım bin Sellam bin Miskin), arap nahiv, hadis ve fıkıh bilgini (Herat 770-Mekke veya Medine 837). BizanslI bir esirin oğludur. Dil ve din bilimleri üzerinde titizlikle çalışarak Ebu Ze...

EBU TLİH, ing. Abu Klea, Sudan’da vaha. Sudan mehdisi Muhammed bin Abdullah’ın Hartum’u kuşatması sırasında, General Gordon’u kurtarmak için gönderilen Wolseley birliklerinin sudan kuvvetlerine karşı ...

EBU TEMMAM (Habib bin Evs et-Tâyi), arap şairi (Casim-Şam yakınları 804-Musul 845). Babasının Sadus veya Theodosius adlı bir hıristiyan meyhaneci olduğu söylenir. Sonradan müslüman oldu ve baba adını ...

EBU TALİB HAN (Ebu Talib bin Hacı Mehmed ‘Big), hintli gezgin (Lucknow 1 7 5 3 – ? 1 8 0 6 ) . Soy bakımından iranlı,veya Türk olduğu söylenir, öğrenimini tamamladıktan sonra bir süre Etav...