wiki

EBU HATEM RAZI (Ahmed ibni Hamdan), ismailî yazarı (X. yy.). ismailiye mezhebine bağlı olanlar arasında büyük nüfuz ve itibar kazanarak dâî’lik unvanını aldı. Rey’in Samanîler tarafından istilâsı sıra...

EBU HÂSIM (Abdullah bin Muhammed); şiî imamı (öl. 716). Tâbiînden (peygamberi görmüş olanları tanıyan ve dinleyen kişiler) sayılır. Hâşimîlere (göre imamlık babasından geçmiştir. Emevî halifesi Süleym...

EBU HANİFE (asıl adı, Numan bin Sabit) imaımazam denir, Hanefî mezhebinin kurucusu (Küfe 699-Bağdat 767). Babası Sabit bin Zütâ’dır. Ailesinin Kûfe’- ye, Enbar, Nesa yahut Tirmiz’den geldiği, Ebu Hani...

EBU HAMMEB, Kuzey Sudan’da bölge, ve imam Şafi Dongola ile Berberistan arasında, Nil kıyıİstanbul Belediye smda. Demiryolu istasyonu. Nil dirseğini kütüphanesi dolaşmadan Korosko’ya giden patika bııcf...

EBU KLAFS ÖMER, Kuzey Afrika’da Tunus ve çevresinde devlet kuran bir sülâlenin başı. Üç yüz elli yıl (1228-1574) kadar devam eden Hafsîler devleti onun adiyle anıldı.. Berberi kabilelerinden Hintâte’l...

EBU HABRJYE, Suudî Arabistan’da (Hasa bölgesi) yer, Basra körfezi yakınında. 1939’- . da burada petrol bulundu....

EBU GABŞAN, Arapçada ahmaklık ve pişmanlığı belirten deyim haline gelmiş isim. Kureyş’in atası Kusey bin KUâb zamanında yaşayan ve düşüncesizliğiyle tanınan Muhteriş bin Halil’in künyesidir. Ebu Gabşa...

EBU BÜLÂME (Zend bin Gevn el-Kûfî), arap şairi (? – 787 ?). Zenci bir köle idi. Abbasî halifelerinden Es-Seffah, Mansur ve Mehdî’nin hizmetinde çalıştı. Hiç bir şeyi umursamaz, para için hiciv y...

EBUBEKİR, asıl adı Abdülkâbe; Sıddlk, Atik de denir, dört halifenin (hülefay- ı raşidîn) ilki (571 – Medine 634). Kureyş kabilesinin Benü Teym boyundandı. Babası Ebu Kuhâfe Osman, annesi ümmül H...

EBU ARIŞ. Esk. coğ. Osmanlı imparatorluğu devrinde Yemen ilinde Hudeyde sancağına bağlı ilçe merkezi; 6 000-8 000 nüf. (XIX. yy.da). Tahıl, pamuk, susam tarımı; çivit ve bitkisel boya üretimi. — Tar. ...

EBU AMR (bin el-Alâ bin el-Üryân), arap dilcisi (Mekke 689-Kûfe 770). Kur’an’ın şeriatça geçerli olan yedi kıraat şeklinden birini halife Ali’den gelen rivayetlerle meydana getirdi. Derlediği Cahiliye...

EBU AMÂMA (Muhammed bin Arbi Ha* cı), Avlad Sidi Şeyh aşiretinin murabutu (Figig 1840-1908). 1881’de Güney Oran’daki bütün göçebe aşiretleri ayaklandırdı, isyanın bastırılmasından sonra Tuat’a gitti, ...

EBU ALİ ERDESTANi (Dehtar), İsmailiye mezhebinin ileri gelenlerinden. Erdestan- \ı Haşan Sabbaİı tarafından Kazvin’e vali tayin edildi. 1056’da selçuklu sultanı ile savaşan Haşan Sabbah’a yardım etti;...

EBTERİYE i. Şiî Zeydiye mezhebinin kollarından biri. Kuseyr en-Neva el-Ebter ile el-Hasan bin Sâlilı bin Hayy’ın taraftarları. Butriye ve Sâlihiye diye de anılırlar. Görüşlerine göre Hz. Muhammed’den ...

EBTER sıf. (ar. betr, kesmek’ten ebter). Esk. Kuyruğu kesik (hayvan). || Zürriyetsiz, kısır. |j Yararsız, değersiz: Allah adı olsa her işin önü / Hergiz ebter olmaya anın sonu (Süleyman Çelebi). || Es...

Ebstorf dünya haritası, Ortaçağın en büyük ve geniş kapsamlı haritalarından biri. 1284’te yapıldı, çapı 3,5 m idi. 1845’e kadar Ebstorf manastırında kaldı, bu tarihten sonra Hanıiover’deki Provinzial ...

EBSTORF, Almanya’da (Aşağı Saksonya) Ulzen idare bölgesinde kasaba. XIV. yy.- dan kalma rahibeler manastırı ve kilisesi; tarım okulu; tarım araştırma ve inceleme merkezi; bıçkı tezgâhları....

EBSTEIN (Wilhelm), alman hekimi (Jauer, Silezya 1836 – 1912). Şeker hastalığının böbrek boruları hücrelerindeki lezyonlarını tanımladı. (Buna Armani-Ehrlich lezyonu veya sakatlığı da denir.) Adı...

EBRULU sıf. (ebru’dan ebru-lu). Ebrulanmış, ebru yapılmış (kâğıt, kumaş). — Tekst, özel olarak yapılan ye üzerine belirli aralıklarla, çeşitli uygun renkler veya aynı rengin çeşitli tonları boyanan fâ...

EBRUCU i. (ebru’dan ebru-cü). Renkleri karıştırarak süs kâğıtları üzerine elle mermer veya sedef görünüşü yören usta...