wiki

EPSTÉ1N (Jean), fransız sinema yönetmeni (Varşova 1897-Paris 1953). Sinemaya geçmeden önce, bazı denemelere girişerek sinemanın gücünü ve imkânlarını inceledi. 1922’de ilk filmi Pasteur’ü çevirdi. Dah...

EPSİLON i. (yun. e psiîon, basit «e»). Yunan alfabesinin beşinci harfi. j| Eski Yunanlıların, sağ üst yanında vurgu işareti oldur ğunda 5, işaret sol alt yanında olduğunda 5 000 değerindeki sayı işare...

Epreuve d’Amour (l0 [Aşk Sınavı], iki perdelik bale, müzik Mozart’ın, koreografı Fokin’in, kostümler A. Derain’indirl İlk olarak Monte Carlo operasında (1936) Monte Carlo Rus Baleleri topluluğu tarafı...

EPPİNGER (Hans), avusturyalı hekim (Prag 1879-Viyana 1946). Freiburg, Köln ve Viyana’da profesörlük yaptı. Biyokimya ile ilgili deney ve bilgileri, ilk defa klinik, tedavisine uyguladı. Çiğ besinlerle...

EPP (Franz v o n ), alman, generali (Münih 1868-ay. y. 1947). Bavyera ordusundan yetişmedir. Çin’de (1900), 1904’ten 1906’yâ kadar Afrika’da ve Birinci Dünya savaşı sırasında da veliaht prens Ruprecht...

EPOREDOR1X, Aedui savaşçısı. M.Ö. 52’- de Romalılara karşı ayaklanma sırasında kendini gösterdi. Alésia’da yakalandı. — Muhtemelen Eporedorix’in oğlu ve yine bir aedui savaşçısı olan bir başka Eporedo...

EPONYMOS i. (yun. epi, üstünde ve onoma, ad’dan). Esk. Yun. Adını bir şeye veren. || Eponymos kahraman, bir sitenin, adını o siteye vermiş olan efsanevî nitelikte kurucusu. Bir ailenin, bir boyun veya...

EPONİNA, galyalı kadın kahraman (öl. Roma M.S. 79). Civilis’in Romalılara karşı ayaklanmasına katılan, sonra da Langres yakınındaki bir mağarada saklanmak zorunda kalan Julius Sabinus’un karısı. Kocas...

EPONA (yun. hippos ve lat. equus, at’ın keltçe karşılığı epos’tan). Atların, atlıların ve taşıt araçlarının koruyucusu galya tanrıçası. Roma imparatorluğunun büyük bir kısmında hattâ Roma’da bile tapı...

EPOMEO, ischia (İtalya) adasında volkanik dağ. Adanın en yüksek noktası (789 m). Tüflü kütlesi krater çerçevesinin kuzey kısmını meydana, getirir. Sonuncusu 1302’de meydana gelen birçok püskürme ve me...

EPOKSİT i. (fr. époxyde’den). Kim. Bir zincirdeki iki karbon atomunun, zincir dışı bir oksijen atomu ile bağlantısından meydana gelen fonksiyon. —  Epoksit’ler, oksijenle bağlanan karbon atomlarının b...

Epodoslar. (lat. Epodon. J/6er), rHoratiüs’un on yedi “kısa şiirinden meydana^ gelen eseri. M.ö. 41 – 30 yılları şiirlerinin çoğu iambos vezniyle yazılmıştır. Epodoslar birbirine tamamıyle...

EPODOS i. (yun. epi, üstünde ve ode, şarkı’dan). Esk. ed. Eşit olmayan iki mısradan meydana gelen lirik kıta. [| Bu kıtalardan meydana gelen lirik eser. j| Bir lirik Koro eserinin üçüncü bölümü. —  Ke...

EPİZYOTOMİ i. (yun. epeision, edep yeri vé tome, kesme’den fr. cpisiotomie). Bazı doğumlar sırasında cinsiyet organı .ve apış arası1 kaslarım kesme ameliyatı. —  Epizyotomi, cinsiyet organının ağzını ...

EPİZOM i. (yun. epi, üzerinde ve soma, vücut’tari fr. épisome). Biyol. Bir hücreye girebilecek ve orada bir kromozomla gevşek bir bağ kurabilecek güçte kromozon parçası veya canlı cisimcik. (Epizom iç...

EPÍTOME i. (Yunancadan alınma lat. k.). Bir kitabın kısaltılmış biçimi ve özellikle kısa tarih kitabı. — Uzun tarih eserlerinin kısaltmalarına ilkçağ latin ülkelerinde bu ad verilirdi ve bunların en ö...

EPİTOKİ i. (yun. epi,’ üst ünde ve tokos, doğurma’dan, fr. épitoquie). Biyol. Deniz dibinde yaşayan halkalı solucanlar gibi bazı hayvanlarda, üreme sırasında ortaya çıkan değişikliklerin tümü. E...

EPİTERMİK sıf. (fr. épithermique). Nükl. Enerjileri, termik nötronların enerjisinden (0,025 eV) az olmamak şartıyle, 100 elektron -volt’u n . altına düşürülen yavaşlatılmış nötronlar için kullanılır,...

EPİTERMAL sıf. (fr. epi t her mal). Jeol. Epitermal damar, dolgusu sığ yerde ve orta sıcaklıkta oluşan damar. —  Epitermal damarlara, faaliyet halindeki’a nispeten genç volkanik bölgelerde rastl...

Epitelyumşu sıf. Tüberküllerin orta bölgelerinde oiduğu gibi, bazı patolojik oluşumlarda rastlanan hücrelere denir. (Görünüşlerinde sahici epitelyum hücrelerine çok yaklaşık iseler de katılgan doku kö...