wiki

Epitelyumlaşma i. Epitel dokusunun oluşumu ve özellikle yaraların nedbeleşmesi sırasında katılgan dokunun bir epitel tabakası ile örtülmesi....

EPİTELYUM i. (yun, epi, üzerinde ve t hele, meme başı’ndan). Histol. Bir veya birkaç kat halinde vücudun bütün dış (epidermis) ve iç (mukozalar) yüzeylerini kaplayan doku. —Epitelyum, yassı veya, sili...

EPİTALAM i. (yun. epithalamion, gerdek şarkısından fr. epithalame). Lirik şiir; önceleri, gelin ve güveyi övmek üzere yazılır ve düğün sırasında ezgiyle söylenirdi: CatuU lus, Thetis ile Peleus*un epi...

EPİTAKSt i. (fr. epitaxie). Değişik madde biliûriannın, bu iki maddenin ortak yüzündeki atom düzeninin yakın benzerliği sebebiyle birbirlerine doğru dönmesi. — Elektron. Bir germanyum veya silisyum bi...

Epistolae (Manzum Mektuplar), Horatius’- un eseri. Yirmi tanedir. Genellikle Ar s Poetica (Şiir Sanatı) başlığı altında yayımlanan Pison’lara Mektup da bunlardan biridir. Bunların Yergiler*den farkı, ...

EPİSTAZİ i. (yun. epistasis, baskın olma’- dàn fr. épistasie; W. Bateson tarafından kullanılan k.). Genet. Bir genin allël olmayan diğer genlere baskın olması. ‘ —  Başat bir gen, allel olmayan ...

EPİSTATESi. («görevli» anlamında yun. k.). Çeşitli siyasî ve teknik görevlilerin unvanı. — Atina’da bayındırlık görevlilerine, oyun idarecilerine, tapmak mutemetlerine v.b. epistates adı verilirdi. Ke...

EPİSKOPOS i. (yun. epi, üzerinde ve skopein, incelemek’t en). Esk. yun. Atina’nın kendisine bağımlı şehirlere bu şehirleri denetlemek, buralarda adalet dağıtmak ve hâkimiyet otoritesini temsil etmek ü...

EPİSKOPALtZM i. (fr. épiscopalisme). Piskoposlar topluluğunun papalıktan üstün olduğunu ileri süren kuram. (Ortaçağda tutulan bu kuram, XI., XII., XIII. yy. larda, özellikle Avignon papalığı döneminde...

EPİSKOP i. (yun. epi, üzerinde ve skopein, görmek’ten fr. ipiscope). Görüntüleri yansıma yoluyle veren (saydamsız maddeler tilerindeki görüntüler, küçük cisimler) ve genellikle okullarda öğretim aracı...

EPİ SEM i. (fr. epi seme). Müz. IX. yy. dan itibaren Sankt-Gallen elyazmalarında bazı notaların ses perdelerini, vurgularını, ritmini belirtmek için bazı nomalara eklenen çizgiler i....

EPİSCİA i. Tüylü ot; bazıları sürüngen gövdelidir; çiçekleri ortak bir sap üzerinde yarı ayrı veya bileşik olur; beyaz veya erguvanî renktedir. (Episciaların bazıları limonluklarda süs bitkisi olarak ...

EPİROGENEZ i. (yun. epeiros, yükselmiş toprak ve gennan, meydana getirmek > fr. ¿pirogenöse’âen). Jeoloji ölçeğine uygun, yerkabuğunun oldukça geniş bir kesimini etkileyen ve yükselmesine veya alça...

EPİPHYLLOPSİS i. Dallı gövdeli ağaççık; dalları yaprak görünüşünde, yassı, dilimli, kısa eklemlerden meydana gelir;” bunların tırtıllı kenarlarında, on beş gün Ömürlü kırmızımsı pembe veya beyaz...

EPİPHANİOS Aziz (Filistin 315’e doğr.- denizde 403), Kıbrıs’ta Salamis piskoposu (367). özellikle Apollinarios ve Origenes taraftarlarına karşı şiddetli polemikleriyle tanınır. Birçok eser bıraktı. Ba...

EPİPHANEİA i. («görünme» anlamında yun. k.). İsa’nın paganlara ve özellikle müneccimlere görünmesi. |j Bu olayı kutlayan yortu. (Krallar Günü de denir.) —  Hıristiyan yortusu Epiphaneia 6 ocak günü ku...

EPİNOY (Philippine Christine de lalaİng,— prensesi), belçikalı kadın kahraman (Bailleul şatosu, Conde 1545 – Anvers 1582). Tournaisis valisi Pierre de Melun’un karısıydı; ispanyollar tarafından ...

Epinikoi, Pindaros’un Zafer Türkülerinin genel adı (M. ö . 518 ile 438 arası). Eserlerinin en ünlü bölümü ve günümüze tam olarak kalan tek eseridir. Epinikoi dört kitaba bölünür ve bu kitapların her b...

EPİNİKİON i. (yun. epi, üzerinde ve nike, zafer’den). Esk. Yun. Olympia, Delphoi v.b. spor- gösterilerimde bir zaferden* sonra düzenlenen şenlikler ve tanrılara sunulan adaklar. |( Çoğu zaman bu şölen...

EPİNET i. (fr. épinette). Müz. Klavyeli ve telli müzik âleti. —  Epinet’in klavyesindeki her tuşa bir tel düşer. Çok zaman taşınabilen bu çalgı dikdörtgen veya trapez biçimindedir ve kasası 1,70 m’yi ...