wiki

EPİNEPHELUS i. Kemikli balık. —  Hani balıklarından olan epinephelus’lar tropik ve ılık denizlerde, derin, taşlık, kayalık bölgelerde yaşar. Yumurtaları ve yavruları engin denizde gelişir. Renkleri ge...

EPİNEPHELE i. Haziran ve temmuzda ağaçlık yerlerde görülen kelebek. (İlmî adı Epinephele fustina.- Pulkanatlılarm satyridae familyasından...

ÉPiNAY (Adrien d ’ ),- ingijiz siyaset adamı (Mauritius adası 1794-Paris 1839). Prosper d’Épinay’in kardeşi. Mauritius adası milletvekili oldu (1830-1831* 1833-1835); yasama meclisine sömürgelilerin k...

Épinal müzesi, 1882’de kurulmuş il müzesi. Bu müzede şimdi XVIII. yy. desenleri, değerli Galya-Roma arkeoloji dermeleri (XVI.- XVIII. yy.), zırh ve silâhlar, çeşitli fr ansız ve yabancı okullardan tab...

£PİNAL, Fransa’da Vosges idare bölgesinin merkezi; Vosges dağları eteğinde, Moselle \ kıyısındş; 40 954 nüf. fipinal, Yukarı Vosges dağlarının vâdileri ağzında, bu vâdilerin Lorraine ovası ile bileşti...

EPİMETHEUS («Çok geç düşünen»). Yun. mit. Prometheus’un kardeşi ve karşıtı. Prometheus, gökyüzünün ateşini çaldıktan sonra ona Olympos’lulardan sakınmasını bildirdi. Epimetheus bunu önemserftedi ve Ze...

EPİMENİDES Knossos’lu, girit asıllı yunan şair, filozof ve kanun koyucusu (M;ö. VI. yy). Yunan halkinm gözünde bir yarı masal kahramanı idi. Elli yedi yıl bir mağarada uyuduktan sonra hehanetlerde bul...

EPİMELETES i. («itina eden» anlamında yun. k.). Esk. Yun. Yunan sitelerinde çeşitli görevliler tarafından taşınan unvan. (Atina’da bir askerî donatım ambarı, bir ephebos’- lar, bir konfedere şehirler ...

EPİMEDİUM/ i. Köksaplı çok yıllık otsu bitki. (Nemli yerlerde biter. Anayurdu, Kuzey yarımkürenin Avrasya kısmıdır. Yaprakları ve çiçekleri çok geniş olan bahçıvanların yetiştirdiği türler, genellikle...

EPİKYDES, kartacalı general (öl. M.Ö, III. yy. sonu), ispanya ve İtalya’da Hannibal’- in hizmetinde bulundu. Erkek kardeşi Hippokrates ile birlikte Syrakusai tiranı Hieronymos’un yanma gönderildi; Leo...

EPİKUROS’ÇULUK i. Epikuros ve epikurosçularıh doktrini. || Teşm. yol. Haz duymanın ahlâkın özü olduğunu savunan öğreti. Eşanl. epîkürİzm. — Epikuros’tan sonra’bu doktrin, hemen hemen hiç bir değ...

EPİKUROS, yunan filozofu (bir kanıya göre Sisam [Samos]; Diogenes Laertios’a göre de Atina M. ö. 341 – öl. 270). Babası öğretmen, annesi falcıydı. Çocukluğu Samos’ta geçti. Samos’ta Eflatun’cu P...

EPİKTEZ i. (fr. epictese). Bazı bitkisel hücrelerin, geçişme olayının genel kurallarına uymama özelliği. — Epiktez, elektropozitif iyonların (meselâ potasyum) kökler tarafından soğurulmasına dayanır. ...

EPİKTETOS, stoacı yunan filozofu (Hierapolis, Frigya M.S. 50’ye dpğr.-Nikopolis, Epir 125 – 130). Hayatı üstüne az şey biliyoruz. Roma’da, Neron’un azatlı kölesi Epaphroditos’ıin yanında köleydi...

EPİKMAN (Refik), türk r.essamı i İstanbul 1902 Ankara 1974). Sanayii. NefiseVi bitirdi (1925). Paris’e gönderilerek Jıılian akademisinde üç yıl öğrenim gördü. Güzel Sanatlar akademisinde bir süre asis...

EPİKLEROS i/ (yun. k.). Yun. huk. Babanın,’ erkek evlâdı olmaması halinde, mirasını bıraktığı kızlara verilen ad. —  Bu kızlar, bir yedek mirasçı durumunda idiler. Eğer baba sağlığında onları ev...

EPİKHARMOS, yunanlı komedi yazarı (M. ö. 525’e doğr. – Syrakusai M. ö . 450’ye doğr.). Genç yaşında Syrakusai’ye gitti ve bütün hayatını, muhtemelen Gelon ve Hieron adlarındaki tirari’lann himay...

EPİGRAM i. (yun. epigraphein, yazmak’tan fr. épigramme). Eski çağlarda, bir, anıtın üzerine yazılmış olan *kısa ve nesir veya çoğunlukla manzüm yazıt. |j Herhangi bir şeyin üstüne yazılmış olan manzum...

EPİGRAFİ i. (yun., epi, üzerinde ve graphein, yazmak’tan fr. épigraphie). Taş veya maden gibi dayanıklı maddeler üzerine yazılmış kayıtları inceleyen ve tarihe yardımcı olan eski yazıtlar bilimi. (Bu ...

EPİGONOS’LAR, Polynike’nin öcünü almak için Thebai’ye karşı savaşmış olan yedi önderin oğy 11 arı. On yıl sonra, şehri ele geçirdiler. Başarıları destan temalarından. biri oldu; — İskender’in Asya’da ...