DALKILIÇ

DALKILIÇ; Osmanlı Devletinde muhâsara edilen
kaleye girmek veya düşman ordusu içine dalmak
için fedâî yazılan asker. Bunlara “serdengeçti” de denirdi. Bunlar toplu hâlde düşman ordusunun
sağ, sol veya arkasından hücûm ederlerdi.
Ölümü hiç düşünmeyen bu yiğitlerin hücumları
pek dehşetli olur ve ekseriyâ daldıkları ordunun
moralini bozar içlerine korku salarlardı. Napolyon
birkaç yüz dalkılıç meydana çıktığında bunların
önünde durmanın güç, mağlub olmamanın ise imkânsız
olduğunu beyân eder.
Kuşatması uzayan kalelere serdengeçtiler gece
merdiven kurarak yalın kılıç içeri girerler. Bütün
kale efrâdına karşı gözlerini kırpmadan kılıç
sallarlardı. Bunlar için şehâdet âdetâ mukadderdi.
Az da olsa sağ kalanlar olurdu. Bunlar gerek kumandanları,
gerekse arkadaşları tarafından çok iltifât
görürlerdi. Din ve devlet için başlarını vermekten
çekinmeyen bu yiğitlerin sağ kalanlarına
mükâfâtlar verilir, “serdengeçti ağası” tâbiriyle
hürmet gösterilirdi.
Yeniçerilerin bozulmasıyla serdengeçtiler de eski
ehemmiyetini kaybettiler, ocak kaldırılınca, “dalkılıç”
“serdengeçti” de kendiliğinden kalkmış oldu.
Özlüyorum Malazgird, Niğbolu ve Kosova’yı
Şimşek naili rüzgâr atlar üstünde,
Dalkılıçlar biçerken ovayı…
Yaşasaydım aaah öyle bir günde!