İSHÂK BİN İBRÂHİM EL-MEDlNl

Hadîs âlimlerinden. îsmi, îshâk bin îbrâ1 him bin Hâtim bin îsmâil el-Medînî’dir. Künyesi, Ebû Ya’kûb’dur. Hadîs ve târih ilminde yüksek bir âlim ve kuvvetli bir hatiptir. Bezû’an köyünde doğup büyüdü. Sonra Akberâ denilen yere gelip yerleşti. 256 (m. 870) senesinden önce hayatta idi. Vefât târihi kesin olarak bilinmemektedir. Hadîs, târih ve hitâbet ilimlerinde büyük bir âlim olan îshâk bin İbrâhim, Zübeyfr bin Bekâr ve daha başka âlimlerden ilim alıp, rivâyette bulundu. Kendisinden de ilim alıp, hadîs-i şerîf rivâyet edenler oldu. Onun kaleme aldığı en meşhûr eseri (Kitâb-ül- münîr) dir. Bu eserinde, Islâ- miyetin ilk devirlerindeki ve câhiliye zamanındaki birçok şeylerden ve bir kısım neseblerden (soylardan) bahsetmektedir.