EPİROGENEZ i. (yun. epeiros, yükselmiş toprak ve gennan, meydana getirmek > fr. ¿pirogenöse’âen). Jeoloji ölçeğine uygun, yerkabuğunun oldukça geniş bir kesimini etkileyen ve yükselmesine veya alça...
EPİPHYLLOPSİS i. Dallı gövdeli ağaççık; dalları yaprak görünüşünde, yassı, dilimli, kısa eklemlerden meydana gelir;” bunların tırtıllı kenarlarında, on beş gün Ömürlü kırmızımsı pembe veya beyaz...
EPİPHANİOS Aziz (Filistin 315’e doğr.- denizde 403), Kıbrıs’ta Salamis piskoposu (367). özellikle Apollinarios ve Origenes taraftarlarına karşı şiddetli polemikleriyle tanınır. Birçok eser bıraktı. Ba...
EPİPHANEİA i. («görünme» anlamında yun. k.). İsa’nın paganlara ve özellikle müneccimlere görünmesi. |j Bu olayı kutlayan yortu. (Krallar Günü de denir.) — Hıristiyan yortusu Epiphaneia 6 ocak günü ku...
EPİNEPHELUS i. Kemikli balık. — Hani balıklarından olan epinephelus’lar tropik ve ılık denizlerde, derin, taşlık, kayalık bölgelerde yaşar. Yumurtaları ve yavruları engin denizde gelişir. Renkleri ge...
EPİNEPHELE i. Haziran ve temmuzda ağaçlık yerlerde görülen kelebek. (İlmî adı Epinephele fustina.- Pulkanatlılarm satyridae familyasından...
ÉPiNAY (Adrien d ’ ),- ingijiz siyaset adamı (Mauritius adası 1794-Paris 1839). Prosper d’Épinay’in kardeşi. Mauritius adası milletvekili oldu (1830-1831* 1833-1835); yasama meclisine sömürgelilerin k...
Épinal müzesi, 1882’de kurulmuş il müzesi. Bu müzede şimdi XVIII. yy. desenleri, değerli Galya-Roma arkeoloji dermeleri (XVI.- XVIII. yy.), zırh ve silâhlar, çeşitli fr ansız ve yabancı okullardan tab...
EPİMETHEUS («Çok geç düşünen»). Yun. mit. Prometheus’un kardeşi ve karşıtı. Prometheus, gökyüzünün ateşini çaldıktan sonra ona Olympos’lulardan sakınmasını bildirdi. Epimetheus bunu önemserftedi ve Ze...
EPİMENİDES Knossos’lu, girit asıllı yunan şair, filozof ve kanun koyucusu (M;ö. VI. yy). Yunan halkinm gözünde bir yarı masal kahramanı idi. Elli yedi yıl bir mağarada uyuduktan sonra hehanetlerde bul...
EPİMELETES i. («itina eden» anlamında yun. k.). Esk. Yun. Yunan sitelerinde çeşitli görevliler tarafından taşınan unvan. (Atina’da bir askerî donatım ambarı, bir ephebos’- lar, bir konfedere şehirler ...
EPİKUROS’ÇULUK i. Epikuros ve epikurosçularıh doktrini. || Teşm. yol. Haz duymanın ahlâkın özü olduğunu savunan öğreti. Eşanl. epîkürİzm. — Epikuros’tan sonra’bu doktrin, hemen hemen hiç bir değ...
