Rabbim benim güzel allahım kendimi sana şikayetetmeye geldim Ben güçsüzüm çok yoruldum sen imtihanımı kolaylaştır yarab Ben Yusuf aleyhisselam değilim bu kuyu derin … Ben İbrahim aleyhisselam de...
Allah dilerse demeden ben bunu yarın yapacağım deme bundan daha doğrusuna ulaştırmasını umarım Allah dilerse demeden ben bunu yarın yapacağım ve Rabbimin beni bundan daha doğrusuna ulaştırmasını umarı...
Sanırsın ki bu dünyada sevenim çok arkadaşım çok özellikle sırdaşım çok ben sırrımı veririm de sırrımı saklar sonra döner bir bakarsın ki arkanda sadece gölgen var kimse yok...
Sanki içimde iki kişi var Birisi herkesin yanında gülüyor oynuyor Diğeri ise yalnız kalınca hep ağlıyor...
Seni en çok yoran sevindir diye sorsaydılar Her şeyi hissetmek Ama her şeyi söyleyememek derdim sanırım ...
Kendi kızı gibi 15 ay boyunca öz kızına bakar gibi bakıyor daha sonra Kader Süleyman astsubay ile onları yollarını ayırıyor ve 60 yıl sonra buluşuyorlar bir şekilde Kader yollarına ayırsa bile yıllar ...
Ne kadar mutlu olsak da veya mutlu görünsek de bir şarkı veya bir türkü dinlerken dalıp gidiyorsak eğer vardır eksiktir yanımız ya da özlediğimiz…...
Nasıl bir düzen düzenin içinde hesap var hesaplaşmak var ama hep hesaplar şaşmış başka bir üst hesap devreye girmiş ve hep o üst hesap kazanmış belkide bunu en derinlerinde bilenler hesapsızca yaşıyor...
Zamanında Ankara’dan bir teklif gelmişti değerlendirmek için 220 ile gidip ne yaparız nasıl olur diye değerlendirip koşuşturmuştuk bu sefer çok daha ciddi Bir şeylerin tepesinde beni görmek iste...
Bütün hatıralarla beraber bütün yaşadıklarımı yeniden yaşadığım yerleri doğayı havayı gökyüzünü yeryüzünü bütün sevdiklerimi bütün beni sevenleri bütün benim yok olmamı isteyenleri herkese mutlu edece...
Yatarken birden fazla yastık alan insanlar aslında iç dünyalarında mutsuz insanlar mis Beni bu durumda kimseye söyleme yin en az on beş yastıkla uyuyamadigimi ...
Basın dara düşmeden Yürek yaralanmadan Gündüzün birbiri ardına karartilmadan ...
İncittiginiz canını yaktiginiz her kalp hesap soracak canı yanan kalp yüce divanda terazinin bir kefesine oturacak...
Gör isterdim sana bir mucizeye bakar gibi baktığımı anla isterdim ...
Rabbim sana geldim ve senden başka kimim var ki yaşanmış gerçek var yalnız sana kulluk etmek zorundayım beni bu durumda kimseye muhtaç etme ben sana muhtacım...
Herşeyden vazgectiginde beni hayata bağlayan birinin olduğunu düşündüğüm an dir ...
Artık sadece susuyor ve uzaklaşıyorum çünkü bu zamana kadar konuşmak hiçbir işe yaramadı...