i. (ar. netice den istintaç). Esk. Sonuç çıkarma, neticeye varma. || istintaç etmek, sonuç çıkarmak. — Mant. Esk. Bir büyük önermeden küçüğe ve sonurguya, kanunlardan olaylara, sebepten neticeye gider...
i. .(ar. sened’- den istinâd). Dayanma, dayanış, yaslanma: O benim istinadımdı, destek kırıldı ve ben yıkıldım (A. H. Müftüoğlu). Bu esnada istinat direkleri getirildi, çöken tarafa kondu (N. Araz). |...
i. (ar. meze’- den istimzaç). Esk. Bir kimsenin huyunu, mizacını tanımak için araştırma. || Birinin düşüncesini sorma, yoklama: Meclis-i Me- husanın ve Felâh-ı Vatan grupunun, bu bap- raki karar-ı kat...
i. (ar. me- ded’den istimdâd). Esk. Yardım, medet isteme, yardıma çağırma: Nihaide öyle bir meyus telâş, bu istimdadında öyle bir feryat vardı ki… (H.Z. Uşaklıgil). || Zor şartlar altındaki askerî bir...
